"Arakadaş" Hannesi Nerede? Eskişehirce Konuşma ve Anlama Kılavuzu

Eskişehir'e yeni geldiniz, gayet güzel Türkçe konuşuyorsunuz ama bazen bir esnafla, bir teyzeyle ya da doğma büyüme bir Eskişehirliyle konuşurken "Acaba ne dedi?" diye kalıyor musunuz? Panik yapmayın, yalnız değilsiniz. Bu şehirde sadece Çibörek yenmez, aynı zamanda "Eskişehirce" konuşulur. Bu dil, samimiyetin, sıcaklığın ve "K" harflerinin "G"ye dönüştüğü büyülü bir evrendir.

26burada.com olarak, şehirde yabancılık çekmemeniz için "Eskişehirce - Türkçe" sözlüğünü ve yerel jargonu sizin için derledik.

1. Kutsal Soru: "Hannesi?"

Eskişehirli acelecidir, kelime tasarrufu yapmayı sever. "Hani, nerede?" diye uzun uzun sormaz. Tek kelimeyle işi bitirir: "Hannesi?" (Bazen "Hanna" veya "Hani" şeklinde de duyulur). Eğer birisi size bakıp "Hannesi?" diyorsa, bahsettiğiniz kişi veya eşyanın yerini soruyordur. Cevap da bellidir: "Aha burda!"

2. Harf Devrimi: Arakadaş ve Gazte

Bu şehirde kelimelerin içine gizli sesli harfler sızar. "Arkadaş" çok resmi ve soğuktur, ama "Arakadaş" derseniz, o kişi can ciğerdir. Aynı şekilde "Gazete" okunmaz, "Gazte" okunur. "Domates" değil, **"Domat"**tır. Hele o "K" harfleri yok mu... "Kız" denmez, "Gız" denir; "Kocunmak" denmez, "Gocunmak" denir.

3. Ayakta Durma Eylemi: "Dinelmek"

Birini bekliyorsunuz ve ayaktasınız. Telefon çaldı, "Ne yapıyorsun?" dediler. "Ayakta bekliyorum" derseniz turistsinizdir. "Heykel'de dineliyom" derseniz, işte o zaman bizdensiniz. Dinelmek, Eskişehir'in milli bekleme eylemidir.

4. Fırın Literatürü: Şişe ve Göbekli

Fırına gidip "Bir ekmek verir misin?" derseniz, fırıncı size bakar: "Hangisinden?" Eskişehir'de ekmek çeşitleri, şekillerine göre isim alır. O klasik, uçları sivri olmayan somun ekmeğe "Şişe" denir. Üzerinde kesik olan ve biraz daha yayvan olana ise "Göbekli" denir. Yanlış isterseniz, kahvaltı sofrasında "Bu ne biçim ekmek?" tepkisi alabilirsiniz.

5. Hassas Nokta: Çiğ Börek Diyen Yansın!

Bunu bin kere söyledik, bir bin kere daha söyleriz. O muhteşem lezzetin adı "Çiğ Börek" değildir, **"Çibörek"**tir (veya Şırbörek). "İçi çiğ mi?" diye soran olursa, Eskişehirli birinin yanında bu espriyi yapmamanızı, sağlığınız açısından tavsiye ederiz.

Eskişehirce, kuralları olan bir dil değil, kalpten gelen bir melodidir. Biri size "Nörüyon?" (Ne yapıyorsun/Nasılsın) dediğinde, "İyiyim, nörüyüm" diyebiliyorsanız, artık siz de bu şehrin bir parçasısınız demektir.