O Melodi Duyulduğu An Başlayan Panik: Bir Eskişehir Klasiği Olarak "Kalabak Suyu" Kovalamacası

Dünyanın her yerinde su, marketten alınan sıradan bir ihtiyaçtır. Eskişehir'de ise su, bir kültürdür, bir bağımlılıktır ve kendine ait bir "film müziği" vardır. Şehir dışında yaşayan bir Eskişehirliye "Neyi özledin?" diye sorun, Çibörek'ten önce "Kalabak Suyu'nun tadını" der. Çünkü biz Eskişehirliler için diğer tüm sular "acı", "kireçli" veya "tatsız"dır.

26burada.com olarak, sokakta o meşhur melodiyi duyduğumuz an yaşadığımız Pavlov'un köpeği misali şartlanmışlığı ve "Saka" ile olan imtihanımızı yazdık.

Balkona Koşma Refleksi

Hafta sonu evdesiniz, pijamalarla yayılmışsınız. Aniden sokaktan o tanıdık melodi (eskiden Für Elise idi, şimdi değişti ama etkisi aynı) duyulur. O an evde bir seferberlik ilan edilir!

Aşama: "Hanım cüzdan nerede?" bağırışları.

Aşama: Bozuk para arayışı (Kağıt para verirsem bozuk çıkaramaz paniği).

Aşama: Balkona fırlayıp, aşağıdan geçen kamyonete avazın çıktığı kadar bağırmak: "Sakaaaa! Kalabaaaak! Bir tane bıraaaak!"

Eğer kamyonet durmazsa yaşanan o hayal kırıklığı, aşk acısından beterdir.

"Diğer Sular Boğazımı Yakıyor"

Eskişehirli'nin damak tadı Kalabak'a göre evrilmiştir. Şehir dışına çıktığımızda su içemeyiz. "Bu suyun tadı bir garip, acı mı ne?" tepkisi klasiktir. Kalabak Suyu, Türkmen Dağı'nın eteklerinden gelen yumuşaklığıyla, çayın demini bile değiştirir. Kalabak ile demlenen çayın rengi tavşan kanıdır, diğer sularla demlenen çay bulanıktır. Bu bilimsel değilse bile, bizim için kesin bilgidir!

Kartlı Sistem ve Teknolojiye Direniş

Son yıllarda damacanalara kartlı sistem geldi, mobil uygulamalar çıktı ama "Saka"yı sokakta yakalamanın heyecanı başkadır. O damacanayı omzuna alıp 4. kata merdivenlerden çıkaran abilerimiz, bu şehrin gizli kahramanlarıdır. Onlarla kurulan "Abi haftaya salı kesin gel" diyaloğu, samimiyetin zirvesidir.

Damacana Nöbeti

Eskiden mahalle aralarında Kalabak kamyonunun geleceği saatlerde kapı önlerine boş damacanalar dizilirdi. O damacanalar bir sıra, bir nizam içinde sahibini beklerdi. Su geldiğinde yaşanan o "Benimki hangisiydi?" kargaşası bile bu şehrin tatlı bir telaşıydı.

Özetle; Kalabak Suyu sadece H2O değildir. Eskişehir'in hayat kaynağı ve çocukluğumuzun tadıdır.